{"id":17,"date":"2021-08-10T09:47:42","date_gmt":"2021-08-10T09:47:42","guid":{"rendered":"http:\/\/szczebrzeszyn.info\/roztocze-zachodnie\/?page_id=17"},"modified":"2025-03-16T15:14:35","modified_gmt":"2025-03-16T15:14:35","slug":"radecznica","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/szczebrzeszyn.info\/roztocze-zachodnie\/radecznica\/","title":{"rendered":"Radecznica"},"content":{"rendered":"\n\n\n

Historia Radecznicy<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"sw_antoni2\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Pocz\u0105tki miejscowo\u015bci si\u0119gaj\u0105 czas\u00f3w Kazimierza Wielkiego i W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y. Pierwotnie tereny radecznickie nale\u017ca\u0142y do Dymitra z Goraja, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 je od Ludwika W\u0119gierskiego w 1377 r., za\u015b w 1388 r. potwierdzi\u0142 prawa do tych ziem Dymitrowi kr\u00f3l W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142\u0142o. Przy ko\u0144cu XIV w. Dymitr przekaza\u0142 tereny radecznickie Smogorzewskim. W 1403 r. w\u0142a\u015bcicielem zosta\u0142 Tomasz Latyczy\u0144ski z Radecznicy. R\u00f3d Latyczy\u0144skich by\u0142 w\u0142a\u015bcicielem Radecznicy do ko\u0144ca XV wieku. Od 1564 r. w\u0142a\u015bcicielami zostali Jan Kaczkowski i Jan Duda ze szlachty lennej pan\u00f3w szczebrzeszy\u0144skich. Od 1593 r. w\u0142o\u015b\u0107 szczebrzeszy\u0144sk\u0105, wraz z Radecznic\u0105, nabywa i w\u0142\u0105cza do swej ordynacji Jan Zamoyski. W latach 1666 \u2013 1760 Zamoyski przekaza\u0142 Radecznic\u0119 Bernardynom; p\u00f3\u017aniej powraca do ordynacji i Latyczy\u0144skich. Pierwsi zakonnicy przybyli do Radecznicy w ok.1667 r. byli to Franciszkanie Konwentualni z Zamo\u015bcia, a po nich Bernardyni. W celu sprawdzenia prawdziwo\u015bci objawie\u0144 w Radecznicy w 1679 r. powo\u0142ano komisj\u0119 teolog\u00f3w, w sk\u0142ad kt\u00f3rej weszli cz\u0142onkowie Kolegiaty Zamojskiej, kt\u00f3ra przes\u0142ucha\u0142a kilkadziesi\u0105t os\u00f3b. Komisja potwierdzi\u0142a autentyczno\u015b\u0107 objawie\u0144 i uzdrowie\u0144, a s\u0142yn\u0105ce z objawie\u0144 sanktuarium zdoby\u0142o wielk\u0105 s\u0142aw\u0119 i gwarantowan\u0105 przez kr\u00f3la, a tak\u017ce Sejm Rzeczypospolitej oraz biskup\u00f3w \u2013 opiek\u0119. W czasach rozbioru Radecznica znalaz\u0142a si\u0119 w granicach Austrii, co stanowi\u0142o utrudnienie dla wiernych z pozosta\u0142ych teren\u00f3w Rzeczypospolitej w dost\u0119pie do sanktuarium \u015bw. Antoniego. Dopiero w XIX w.po kl\u0119sce Napoleona i zmianie granic Radecznica sta\u0142a si\u0119 z powrotem znacz\u0105cym o\u015brodkiem kultu religijnego. W dniach Zielonych \u015awi\u0105tek i \u015bw. Antoniego przybywa\u0142y do sanktuarium wielotysi\u0119czne t\u0142umy z ca\u0142ej Polski, modlono si\u0119 wtedy o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 i pomy\u015blno\u015b\u0107 Polak\u00f3w. Wtedy te\u017c Radecznica otrzyma\u0142a przydomek \u201elubelskiej Cz\u0119stochowy\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Objawienia \u015bw. Antoniego.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Antoni po raz pierwszy ukaza\u0142 si\u0119 8 maja 1664 r. Szymonowi \u2013 ubogiemu tkaczowi, z wioski Radecznica na tutejszej g\u00f3rze zwanej \u201e\u0141ys\u0105 G\u00f3r\u0105\u201d. W\u00f3wczas \u015bwi\u0119ty Antoni nakaza\u0142 by na szczycie tej g\u00f3ry wybudowa\u0107 ko\u015bci\u00f3\u0142, zapewnil jednocze\u015bnie, \u017ce czciciele jego otrzymaj\u0105 tutaj wiele \u0142ask od Boga. \u015awi\u0119ty pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 tak\u017ce wod\u0119 z pobliskich \u017ar\u00f3de\u0142 przez co, dzi\u0119ki tej wodzie wielu ludzi wyzdrowia\u0142o. W objawienia na \u201e\u0141ysej G\u00f3rze\u201d pierwsi uwierzyli mieszka\u0144cy Radecznicy i okolic, cz\u0119sto bowiem, jak g\u0142osi podanie, byli \u015bwiadkami cud\u00f3w, objawie\u0144 i uzdrowie\u0144. P\u00f3\u017aniej na miejscu objawie\u0144 postawiono krzy\u017c, przy kt\u00f3rym t\u0142umnie zgromadzeni ludzie modlili si\u0119 do \u015bw. Antoniego.<\/p>\n\n\n\n


Ko\u015bci\u00f3\u0142 p.w. \u015bw. Antoniego i klasztor Bernardyn\u00f3w w Radecznicy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Klasztor oo. Bernardyn\u00f3w w Radecznicy zosta\u0142 ufundowany w 1667 r. przez biskupa Miko\u0142aja \u015awirskiego, kt\u00f3ry naby\u0142 wie\u015b s\u0142yn\u0105c\u0105 z objawie\u0144 \u015bw. Antoniego. Na \u201e\u0141ysej G\u00f3rze\u201d, gdzie \u015bw. Antoni si\u0119 ukazywa\u0142 \u2013 biskup wybudowa\u0142 drewnian\u0105 kaplic\u0119 i ma\u0142y dom zakonny, poczym sprowadzi\u0142 bernardyn\u00f3w. Staraniem pierwszego prze\u0142o\u017conego ok. 1669 r. zbudowano drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 oraz wi\u0119kszy klasztor. W mi\u0119dzyczasie Miko\u0142aj \u015awirski sporz\u0105dzi\u0142 akt fundacji radecznickiego domu bernardyn\u00f3w i oblatowa\u0142 go w Trybunale Lubelskim w 1670 r. Akt zawiera\u0142 oficjaln\u0105 erekcje klasztoru oraz bogate uposa\u017cenie. Bernardy\u0144ska kapitu\u0142a w 1672 r. przyj\u0119\u0142a fundacje przyznaj\u0105c klasztorowi jednocze\u015bnie tytu\u0142 konwentu. M\u0142ody klasztor sta\u0142 si\u0119 wa\u017cnym sanktuarium, gdzie czczono miejsce objawie\u0144 \u015bw. Antoniego oraz, umieszczony w o\u0142tarzu g\u0142\u00f3wnym kaplicy, jego obraz. Po zgromadzeniu materia\u0142\u00f3w budowlanych i uruchomieniu w\u0142asnej cegielni zakonnicy przyst\u0105pili do budowy murowanego ko\u015bcio\u0142a i klasztoru. Pierwsze gmachy wzniesiono w 1686 r. wed\u0142ug projekt\u00f3w architekta Jana Micha\u0142a Linka (tw\u00f3rc\u0119 fortyfikacji Zamo\u015bcia), zlecon\u0105 przez ordynata zamojskiego Marcina Zamoyskiego protektora klasztoru. Konsekracja \u015bwi\u0105tyni mia\u0142a miejsce w 1695 r., wkr\u00f3tce potem obraz \u015bw. Antoniego okrzykni\u0119to cudownym i ozdobiono go srebrn\u0105 \u201esukienk\u0105\u201d. Budowa klasztoru zako\u0144czy\u0142a si\u0119 trzyna\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej. Klasztor radecznicki po wybudowaniu sta\u0142 si\u0119 jednym z najwa\u017cniejszych miejsc kultu na ziemi che\u0142mskiej, by\u0142 tak\u017ce miejscem kilku bernardy\u0144skich kapitu\u0142 prowincjonalnych oraz siedzib\u0105 niekt\u00f3rych prowincja\u0142\u00f3w. W 1742 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 oraz cz\u0119\u015b\u0107 klasztoru nawiedzi\u0142 wielki po\u017car trawi\u0105c wie\u017ce, dachy i prawie ca\u0142e wyposa\u017cenie. Po po\u017carze dzi\u0119ki wsparciu finansowemu przez Tomasza Antoniego Zamoyskiego,wojewody lubelskiego, Franciszka D\u0142u\u017cewskiego,cze\u015bnika krasnostawskiego oraz \u015bredniozamo\u017cnej szlachty zamieszkuj\u0105cej powiat szczebrzeski, sze\u015b\u0107 lat po po\u017carze odrestaurowano zniszczone budynki. Przy okazji restauracji \u015bwi\u0105tyni wymieniono posadzk\u0119 na marmurow\u0105 i zawarto kontrakt na budow\u0119 nowego o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego, kt\u00f3ry ufundowa\u0142 Adam Suchodolski \u2013 notariusz ziemski, wraz z \u017con\u0105 Prudencj\u0105 z Bilskich.\u00a0Zawarto tak\u017ce kontrakt na obrazy i poz\u0142ocenia z malarzem o tajemniczym brzmieniu Wirzdu. W owym czasie gwardianem i prefektem radecznickim by\u0142 O. Anzelm Paw\u0119zkiewicz, on to zam\u00f3wi\u0142 nowe marmurowe schody przed o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny. Zakonnicy z Radecznickiego klasztoru brali udzia\u0142 w demonstracjach patriotycznych m.in. w 1861 oraz w powstaniu styczniowym, pomimo tego ich klasztor przetrwa\u0142 pierwsz\u0105 fal\u0119 kasat represyjnych. Dopiero w 1866 r. staraniem unickiego biskupa che\u0142mskiego Micha\u0142a Kuziemskiego utworzono w klasztorze dom poprawy dla ksi\u0119\u017cy opieraj\u0105cych si\u0119 reformie obrz\u0105dku cerkiewnego. Zanim konwent zosta\u0142 przej\u0119ty przez grekokatolik\u00f3w, konsystorz biskupi nakaza\u0142 rozdysponowa\u0107 wyposa\u017cenie ko\u015bcio\u0142a Bernardyn\u00f3w pomi\u0119dzy ko\u015bcio\u0142y diecezji lubelskiej. Przed rozdaniem wyposa\u017cenia \u015bwi\u0105tyni sporz\u0105dzono szczeg\u00f3\u0142owy inwentarz, kt\u00f3ry zosta\u0142 sporz\u0105dzony przez dziekana zamojskiego ks. Antoniego Szyduczy\u0144skiego, a nast\u0119pnie wyposa\u017cenie trafi\u0142o m.in. do ko\u015bcio\u0142\u00f3w w \u0141abuniach, Dubience, Tarnog\u00f3rze, Tyszowiec, Czerni\u0119cina, Turobina, Rzeplina, Wo\u017cuczyna i Krasnegostawu. Ko\u015bci\u00f3\u0142 pozbawiony wystroju oraz wiernych, kt\u00f3rych prawie nie by\u0142o, popad\u0142 w ruin\u0119. Nadzieja na o\u017cywienie \u015bwi\u0105tyni i jej renowacj\u0119 pojawi\u0142a si\u0119 wraz z osadzeniem w Radecznicy prawos\u0142awnych bazylianek, wtedy to \u015bwi\u0105tyni\u0119 przebudowano i umieszczono w niej obraz \u015bw. Antoniego Peczerskiego, zacz\u0119to tak\u017ce odprawia\u0107 odpusty ku jego czci. Zakonnice opu\u015bci\u0142y Radecznic\u0119 po wybuchu I wojny \u015bwiatowej, a w 1916 r. ko\u015bci\u00f3\u0142 ponownie trafi\u0142 do katolik\u00f3w. W trzy lata p\u00f3\u017aniej w klasztorze ponownie osiedlaj\u0105 si\u0119 bernardyni rozpoczynaj\u0105c r\u00f3wnocze\u015bnie restauracje obiekt\u00f3w \u015bwi\u0105tynnych wed\u0142ug projekt\u00f3w J\u00f3zefa Dzieko\u0144skiego. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 wyposa\u017cony w nowe o\u0142tarze i sprz\u0119ty. Rozproszone po licznych ko\u015bcio\u0142ach wyposa\u017cenie Radecznickiej \u015bwi\u0105tyni zagin\u0119\u0142o b\u0105d\u017a uleg\u0142o zniszczeniu np. cudowny obraz wraz z o\u0142tarzem, kt\u00f3ry sp\u0142on\u0105 w XIX wieku.<\/p>\n\n\n\n

Wsp\u00f3\u0142czesna Radecznica<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wsp\u00f3\u0142czesna Radecznica jest o\u015brodkiem handlowo \u2013 us\u0142ugowym dla miejscowej ludno\u015bci, ale przede wszystkim miejscowo\u015b\u0107 znana jest z  sanktuarium \u015bw. Antoniego z Padwy. Ka\u017cdego roku, 13 czerwca, odbywa si\u0119 tam odpust, na kt\u00f3ry przyje\u017cd\u017caj\u0105 pielgrzymi z ca\u0142ej Polski i zagranicy.<\/p>\n\n\n\n

Miejscowo\u015bci w gminie Radecznica<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czarnystok, Dzielce, Gaj Gruszcza\u0144ski, Gorajec-Stara Wie\u015b, Gorajec-Zagroble, Gorajec-Zagroble-Kolonia, Gorajec-Zastawie, Gruszka Zaporska, Latyczyn, Mokrelipie, Podborcze, Podlesie Du\u017ce, Podlesie Ma\u0142e, Radecznica, Trz\u0119siny, W\u00f3lka Czarnostocka, Zaburze, Zak\u0142odzie, Zaporze.<\/p>\n\n\n\n

Warto zobaczy\u0107 :<\/strong><\/p>\n\n\n\n